کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 62

زآنکه هستی ابله و نادان و گیج

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 59

    هیچکس را دیدی آخر در جهان

    #
  2. 60

    که رود در گور او زنده جان

    #
  3. 61

    من بتو دیگر نخواهم گفت هیچ

    #
  4. 62

    زآنکه هستی ابله و نادان و گیج

    انتخاب‌شده
  5. 63

    خود بهم بودند تا شهر عراق

    #
  6. 64

    لب فرو بستند و رفتند از وفاق

    #
  7. 65

    چون رسید آن پیر خودبا جای خویش

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 62 از «حکایت در تمثیل حال نادانان، که بخود گمان دانائی برند، و از حقیقت حال دانایان بیخبرند و طریقه دانایان از نادان شمرند» است.