مصرع دوم · شماره 114
تا شود صافی ضمیر من ز عیب
شاعرعطاردر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 114 از «حکایت در تمثیل حال نادانان، که بخود گمان دانائی برند، و از حقیقت حال دانایان بیخبرند و طریقه دانایان از نادان شمرند» است.