کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 297

نور اونوری که عالم را گرفت

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 294

    جامه آتش بآتش سوختن

    #
  2. 295

    نور او نوریست بی آتش قوی

    #
  3. 296

    پیش اوآتش بود خود منطفی

    #
  4. 297

    نور اونوری که عالم را گرفت

    انتخاب‌شده
  5. 298

    چون رسید او خاک آدم را گرفت

    #
  6. 299

    گفت گویا آدمی کان نور دید

    #
  7. 300

    خویش رادر نور او مسرور دید

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 297 از «حکایت در تمثیل حال نادانان، که بخود گمان دانائی برند، و از حقیقت حال دانایان بیخبرند و طریقه دانایان از نادان شمرند» است.