تا بمانی در عذاب لایزال

خود چه باشی تو ازین خشخاش هیچ

هیچ گشته ابله و نادان و گیج

او کشد جور و شود آسوده حال

این معانی را بجوهر گفته ام

در اسرارش به مظهر سفته ام

گر بخوانی تو بجان درگوش کن