چند گویم من بتو ای بی زبان

داغها بر جان او از نازشش

مرد و زن نالیده اند از نالشش

من فغان دارم ز داغش در جهان

تو چه دانی حال اهل درد را

زانکه بی دردی ندیدی مرد را

مرد حق آنست کو با درد زاد