زاهد خود بین چه غافل رفته است

در درون خانه دل کن نظر

تا ببینی نور او را چون قمر

جمله عالم نور او بگرفته است

چارده پند آنکه چون داری بقا

تو غنیمت دار عمر خویش را

عمر خود در کسب معنی صرف کن