بیستم پندم اینکه دایم بی سخن

حق ز بهرش باب جنت باز کرد

هر کرا اقبال و نصرت یار شد

او زعمر خویش برخوردار شد

خدمت استاد را شایسته کن

هرکه او اندر جهان استاد دید

کار خود را جمله با بنیاد دید