تانگردی خوار و مسکین و حقیر

آن بر احوال تو باشد حافظی

حرف راز خویش و کار خود عیان

بر زنان و بنده و کودک مخوان

بعد از آن جوئی زاحمق دستگیر

بیست و پنجم پند درویشان خوش است

خود مقام صلح با خویشان خوش است