دایم از آزار جو بیزار باش

جنگ را بگذارو خوش کن آشتی

نیک بین چون تخم نیکی کاشتی

اصل ایمان آنکه بی آزار باش

بیست و شش پندم شنو آزاد باش

در مقام تنگنائی شاد باش

کدخدا در خانه مردم مرو