مصرع دوم · شماره 128او و پیرش را بدوزخ ملتجی استشاعرعطاراثر***قالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.125گر بدانی شد وفای تو درست#126ورنه هستی دروفای ما تو سست#127این وفا هرکس ندارد خارجی است#128او و پیرش را بدوزخ ملتجی استانتخابشده129ناصبی چون خارجی بی دین شده#130او زسر تا پای خود سرگین شده#131این جماعت دشمنان حیدرند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 128 از «***» است.سطر پیشیناین وفا هرکس ندارد خارجی است→سطر بعدیناصبی چون خارجی بی دین شده←