یک دو تره پیش او بد بر زمین

رفت از خانه برون از بهر او

شد روان هر سو به گرد شهر او

دید او را بر لب دجله حزین

آب می آورد تره پیش او

می گرفت آن تره را از آب جو

قوت خود کرده ز تره در جهان