رو ز خودآگاه شو چون پیر راه

توشه ملک بقا باید گرفت

چون نداری هیچ هیچی ای پسر

چند گویم من بتو ای بیخبر

تا بود همراه تو سر الاه

گر شوی عاشق بمعنی زنده ای

پیش محبوب حقیقی بنده ای