جعفر صادق ز خواب و خور گذشت

عاقبت بینی تو از وی صد عذاب

تو برون کن خواب از چشمت روان

تا حیاتی یابی ازنور جهان

در درون جنت او را جای گشت

شیخ طائی چون ازو دریافت دین

جان او شد تازه از مآء معین