مادرم ز آن جامه پاره کرده بود

جان خویشان جمله در درد و محن

ساختندی از برای من کفن

ناگهم ضعف غریبی در ربود

چون زخود رفتم بزاریدم بسی

دیدم آخر خوش به بالینم کسی

گفت ای کودک نترسی ز آنکه من