ای که عقل کل ز تو حیران شده

درهدایت اولیا را تاج سر

معنی تو همره هر کس که بود

او زمیدان گوی معنی را ربود

عشق درکوی تو سرگردان شده

صدهزاران همچو عطار این زمان

گشته همچون پشه پیشت بی زبان