حبش ایمان شد بهر دل راه یافت

گشته همچون پشه پیشت بی زبان

من چه گویم تا کنم اثبات تو

حق تواند گفت وصفت ذات تو

همچو خورشید است کو بر ماه تافت

گر تو خواهی جان انور باشدت

سر نگه میدارتا سر باشدت