آر تسلیم و رضا وسوز و درد

من وجود خویش را انداختم

جان خود را پیش جانان باختم

گر تو خواهی تاشوی آزاد و فرد

درد و سوزش حال درویشان بود

ناله و غم در دل ایشان بود

سوخت او عطاررا از شوق خویش