هر که دنیا دار شد غمخوار شد

همچو هیمه در میان دود شد

هر که دنیا دار شد بی ما بود

در دو عالم بیشک او رسوا بود

او ز دنیائی خود بیمار شد

هر که دنیا دار شد او مرده ایست

او به خواری در جهان افسرده ایست