چون درآئی خویش را گم کن دراو

بایدت اول که همچون او شوی

یعنی از هستی خود از دل گذر

وآنگهی بیخود بسویش راه بر

تا بیابی خویش را پهلوی او

هر که دارد این ادب مقبل بود

او بمقبولان حق واصل بود