در مصافش پیل تن میآورد

نیش را در نوش شمع او مینهد

ماه را با مهر جمع اومینهد

پشه را صف شکن میآورد

تا سر یحیی است غارت میکند

پس بحی ماندن اشارت میکند

ملک در دست شبانی مینهد