آب حیوان بود در تاریکیش

چار را نه داد ونه را چار داد

مردمی در آب شور و گوشه

کز جهان پیه آبه بودش توشه

تیز رو آورددر باریکیش

بر سیاه و بر سپیدش شاه کرد

روشنش در تیرگی چون ماه کرد