تو مباش آخر چنان کز جرعه

آن توئی و هرچه دانی آن نه اوست

گر توصد دریا در آشامی بزور

همچو کوهی باش و چون دریا مشور

ره به پهلو میروی چون رقعه

هفت دریا نوش کن پس در زحیر

ز ارزوی قطره دیگر بمیر