محمدت میگفت تا گفتن نماند

عاقبت چون پشت بر افلاک کرد

عزم خلعت خانه لولاک کرد

همچنان میرفت تا رفتن نماند

در کشش افتاد در هر جذبه

قطع کردی صد چو عالم عقبه

صد هزاران دم بزد آن جایگاه