ز فرزانگان چون سخن بشنویم

تو را دل چرا شد ز بیداد شاد

ز لشکر بخوانیم چندی مهان

خردمند و برگشته گرد جهان

برای و به گفتارشان بگرویم

ز ایوان مادر بدین گفت وگوی

برفتند ودلشان پر از جست وجوی