چون پیمبر بسته این عقد شد

طاق گشت و از دو بودن رسته شد

قاب قوسین آیت دل بستگیست

کانچه دو ابرو بیک پیوستگیست

جانش را توحید مطلق نقد شد

در رسید از حضرت عزت خطاب

شد همی هر ذره صد آفتاب