پر آواز شد سندلی چار سوی

بدانگه که برزد سر از کوه مهر

برفتند یک سر بزرگان شهر

هرآنکس که شان بود زان کار بهر

سخن رفت هرگونه بی آرزوی

یکی راز ز گردان بگو بود رای

یکی سوی طلخند بد رهنمای