مصرع نخست · شماره 209چون صفات راه را پایان نبودشاعرعطاراثرفی الصفاتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.206زانکه گر گویم بچربد از هزار#207هر دلی را کین قدر معلوم شد#208آن دگرها نرم تر از موم شد#209چون صفات راه را پایان نبودانتخابشده210بیش از این گفتن مرا امکان نبود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 209 از «فی الصفات» است.سطر پیشینآن دگرها نرم تر از موم شد→سطر بعدیبیش از این گفتن مرا امکان نبود←