مصرع دوم · شماره 22باورش دار و مگو این را محالشاعرعطاراثرآغاز کتابقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.19گر زفان حال نشناسی تمام#20تو زفان فکرتش خوان والسلام#21او چو این از حال گوید نه ز قال#22باورش دار و مگو این را محالانتخابشده23چون روا باشد همه دیدن بخواب#24گر کسی در کشف بیند سر متاب#25گر چه در ره کشف شیطانی بود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 22 از «آغاز کتاب» است.سطر پیشیناو چو این از حال گوید نه ز قال→سطر بعدیچون روا باشد همه دیدن بخواب←