روز و شب در قهر میسوزد مدام

میشوم از تیغ هیبت کشته زار

با ادب در پیش سلطان تن زدن

سخت تر باشد ز صد گردن زدن

وانگهم پرورده لطفست نام

لطف او در حق هرک افزون بود

بی شک آنکس غرقه تر در خون بود