پر اندیشه فرزانه را پیش خواند

بیامد همه یک به یک یاد کرد

غمی شد دل گوچو پاسخ شنید

که طلخند را رای پاسخ ندید

ز پاسخ فراوان سخنها براند

بدو گفت کای مرد فرهنگ جوی

یکی چاره کار با من بگوی