میدواند آسمانها را ز پس

هست هر کوکب درو در طلب

می نیاساید زمانی روز و شب

میدود از شوق حضرت هر نفس

هر کرا دایم چنین شوقی بود

تحفه او هر زمان ذوقی بود

پادشاهی ذوق معنی بردنست