چربی از دنبه برفت اینجایگاه

اندکی چون نان و آن شلغم بخورد

بر زمین افکند و مشتی غم بخورد

شاه را گفتا که تا گشتی تو شاه

بی حلاوت شد طعام از قهر تو

میبباید شد برون از شهر تو