تو ز عشق از بس که آتش یافتی

لیک لایق گردن عشاق راست

جامه جنگ از چه در پوشیده

می ندانم با که میکوشیده

هر زمانی تشنه تر می تافتی

چند تابی زلف دلبندان نه

چند سوزی ز آرزومندان نه