چون تو دنیا دوستی حق ذره

وحی حق بگشاد بر جانش دری

گفت با آن مرد گوی ای بی قرار

گرچه هستی روز وشب در علم وکار

از تو نپذیرد چه باشی غره

چون ز دل دنیات دور افکنده نیست

جای تو جز دوزخ سوزنده نیست