کافر زلفش که از وی دین شدی

ور بخندیدی شکر میریختی

صد هزاران عاشقش درکوی بود

زانکه روی آن بود چون آن روی بود

حلقه او از در صد چین شدی

نرگسش بادام را دو مغز داشت

کافری و جادوئی نغز داشت