چون نمودی از صدف در عدن

حلقه او از در صد چین شدی

نرگسش بادام را دو مغز داشت

کافری و جادوئی نغز داشت

عقل را دندان شکستی در دهن

چون گشادی درج لعل از خنده باز

مرده صد ساله گشتی زنده باز