وز غروبش بر لوش دادند راه

ای عجب خفاش گفت ای بیخبر

من چه خواهم کرد خورشید و قمر

آفتابی را که خواهد شد سیاه

روی زرد و جامه ماتم به بر

در تک و پوئی بمانده در بدر

تشنهتر از دیگران صد باره او