از ملاحت وز حلاوت سر بسر

صفیه خاتون کرده نامش پادشاه

از جمال آن جهان دلبری

ذره بود آفتاب خاوری

هم نمک بود آن سمنبر هم شکر

صد شکن در زلف آن دلبند بود

هرشکن از چینش تا دربند بود