نیمروز آنجایگه منزل گرفت

درعمل آورده چندان قهر را

در تحیر ایستاد آنجایگاه

شهر را میکرد هر سوئی نگاه

گوئی آنجا پای او در گل گرفت

سایلی گفتش که ای مجنون راه

از چه حیران مانده این جایگاه