هم تواند جان من بیتاب کرد

سخت تر زاهن نباشد تشنه

از تو گردد آب داده دشنه

آنکه آهن را چنین سیراب کرد

از در او آگهی ده یکدمم

تا بود آن یکدمم صد عالمم

آب ازین چون آتشی در تاب شد