گفت آخر من کیم تر دامنی

تا بود آن یکدمم صد عالمم

آب ازین چون آتشی در تاب شد

آتشی برخاست زو وز آب شد

از تر اندامی نه مردی نه زنی

دست شسته جمله عالم ز من

تر مزاجی بنی آدم ز من