به تلخی همی روز بگذاشتی

چو شاهان گزیدند جای نبرد

بشد مادر از خواب و آرام و خورد

همیشه بره دیدبان داشتی

چوازراه برخاست گرد سپاه

نگه کرد بینادل از دیده گاه

همی دیده بان بنگرید از دو میل