جهاندار طلخند بر زین بمرد

فراوان به دیوار بر زد سرش

ازان پس چوآمد به مام آگهی

که تیره شد آن فر شاهنشهی

سرگاه شاهی بگو در سپرد

همی جامه زد چاک و رخ را بکند

به دُرنامنه گنج آتش اندر فگند