میرزاد القصه چون دید آن طبق

گفت گیر این پیش او پوشیده بر

چون دل خود بر طبق حالی نهاد

بودش از جان یک رمق حالی بداد

او نخوانده بود هرگز آن سبق

آن دل پرخون او بیرون گرفت

جمله مکتب ز چشمش خون گرفت