زان همی گریم که با خویشم دهند

خاصگان قرب خود را بار عام

یک زمان زانجا بخود آیند باز

در نیاز افتند خو کرده بناز

یک نفس در دیده خویشم نهند

چون کنم آن یک نفس با خویشتن

میتوانم کشت ازین غم خویش من