نشسته شب و روز پر درد وخشم

گوآن شاه آزاده و نیکخوی

همی کرد مادر ببازی نگاه

پر از خون دل از بهر طلخند شاه

ببازی شطرنج داده دو چشم

همه کام و رایش به شطرنج بود

ز طلخند جانش پر از رنج بود