هم ز ماهی جایگه تا مه تراست

هم کلاه دیو برفرقت نهند

هم دل مومن تو داری در دهان

هم توئی با خون دل در رگ روان

هم ز مشرق تا بمغرب ره تراست

چون جهانی درگرفتی پیش تو

آگهم گردان ز کار خویش تو