گفت این و رفت با عیشی چو زهر

وین دوحاجت هم توام فرموده

یا رب آن زن را تو میدانی همی

این زمان خرسیش گردانی همی

از برای نان طفلان سوی شهر

شاه چون با شهر آمد از شکار

گفت آن صندوق ای خادم بیار