وز فسون درشیشه آبم کنند

گرچه عمری و جهانی دیدهام

قوت و قوت ز استخوانی دیدهام

هر زمان در خط و در خوابم کنند

آتش من چون بود آب شما

من نیارم لحظه تاب شما

لاجرم بی صبر و بی آرام من