به جایی توان مرد کاید زمان

همی کرد با جان تو کارزار

چنین گفت مر بارمان را قباد

که یکچند گیتی مرا داد داد

بیاید زمان یک زمان بی گمان

بگفت و برانگیخت شبدیز را

بداد آرمیدن دل تیز را